Ik heb altijd tegen de mariniers opgekeken, alleen niet op de manier die je zou verwachten. Het ging er nooit om dat ze beter of sterker waren dan wij. We wisten dat ze op ons niveau zaten, omdat ze hun systemen en tactieken heel goed beheersen, maar toch maakten we grappen over ze wanneer we maar konden. Zo gaat dat tussen eenheden. Je neemt de mensen die je stiekem respecteert in de zeik, en dat respect geeft niemand ooit toe.

Eén ding verraadt het wel. Er stappen genoeg jongens over van de mariniers naar Luchtmobiel, terwijl je veel minder hoort van iemand die de andere kant op gaat. Iedereen heeft een theorie over hoe dat komt, en iedereen buigt die theorie zo dat hij er zelf goed uitkomt, dus daar laat ik het bij.

Wil je een antwoord waar geen mening tussen zit, dan heeft Defensie dat allang gegeven. Elke functie valt in een cluster, afhankelijk van hoe zwaar de fysieke eisen zijn, en Cluster 6 is de top van die schaal.

Mensen discussiëren graag over welke Nederlandse eenheid de zwaarste is, en Defensie heeft die vraag jaren geleden al stilletjes beantwoord door ons alle drie in hetzelfde hokje te zetten.

De jongens die ik kende en die naar het Korps gingen, waren eigenlijk net als wij, alleen in een ander uniform en met een net iets ander werk dat toch veel op het onze leek. Wat opvalt aan mariniers, is hoe gehard ze zijn. Ze zijn niet bang om een klap te incasseren, en ze hebben minder moeite met het opvolgen van een bevel dan wij, want de jongens van Luchtmobiel willen de controle in eigen hand houden en denken wat vaker zelf na. Dat is wat ik zag, en het is wat ik keer op keer hoorde van mensen die met beide eenheden hebben gewerkt.

Het is een eenheid van jewelste. Ik heb ze nooit echt van dichtbij meegemaakt, maar wat ik wel zag, waren jongens die op het niveau van Luchtmobiel opereren of nog hoger.

Voordat het fysieke werk begint, moet je eerst door de poort.

Kijk nu eens naar dat aantal pull-ups. Vier, voor de mariniers. Dat getal zet iedereen op het verkeerde been, en het is het getal dat in het hele traject het vaakst verkeerd begrepen wordt, want vier pull-ups is niet de norm van een marinier.

Wat ik nu ga zeggen, geldt voor heel Defensie en niet alleen voor het Korps: de cijfers die je moet halen, zijn de absolute ondergrens van wat je moet kunnen.

Acht rondjes door het bos rennen met in elke hand een jerrycan staat nergens in die tabel. Je kunt je 30 sit-ups en je 30 push-ups halen zonder ooit een jerrycan te zien, en hetzelfde geldt voor de balken, het kruipen en het gebrek aan slaap.

Ik geef toe dat “fit” niet meer is wat het was, maar als je goed traint, en dan bedoel ik niet alleen in de sportschool maar dat je ook echt hardloopt, dan is het niet je lichaam waardoor je eruit vliegt.

Want dit is wat er echt gebeurt. De meesten die het niet halen, worden er niet uitgegooid. Ze stoppen zelf, of ze krijgen het in hun hoofd dat het kader niets in ze ziet en gooien de handdoek in de ring voordat iemand daarom vraagt.

Maak lange wandelingen, doe snelmarsen en ga op pad met bepakking op je rug.

En dan het allerbelangrijkste: bouw het langzaam op. Zie je iemand met 40 kilo op zijn rug, denk dan niet dat jij dat morgen ook kunt. Ik heb mensen uit mijn directe omgeving te vroeg te hard zien gaan. Ze raakten geblesseerd en liepen daardoor jaren achterstand op in hun loopbaan bij Defensie, door iets wat volledig te voorkomen was. De opbouw is alles. Het is het minst spannende advies dat ik heb, en het nuttigste.

Dat laatste onderdeel valt het minst op maar doet het meeste werk, en het is het enige waar niemand zich op voorbereidt. Een Coopertest kun je in acht weken trainen. Een persoonlijkheid kun je er niet in stampen.

De opleiding bestaat uit twee blokken, allebei bij het Mariniers Opleidingscentrum op de Van Ghentkazerne in Rotterdam.

Na ongeveer dertig weken ben je marinier. Dat is vergelijkbaar met de Britse Royal Marines, en dat is geen toeval, want de twee korpsen werken al tientallen jaren zij aan zij.

Elke week moet je er staan, en elke week schuiven je grenzen weer een stukje op. Je wordt getest, je doet dingen die je niet wilt doen op precies het moment dat je er het minst zin in hebt, en bijna elke week zit er wel iets ellendigs in met tijden die je moet halen.

Er bestaat geen eis op papier die je vertelt of iemand dat aankan. Het komt neer op karakter en op wat er in je zit, en niet iedereen is daarvoor gebouwd. Dat is geen belediging.

De mensen die ik zag afvallen, twijfelden er sterk aan of ze wel goed genoeg waren, en ik hoorde keer op keer dezelfde zin van ze: dit is niet wat ik had verwacht. Mensen willen het eindresultaat waar ze al zo lang van dromen, maar het werk dat ervoor nodig is, willen ze niet doen.

Ik in elk geval wel. De jongens met wie ik de opleiding heb gedaan, de jongens uit mijn groep, die zie ik nog steeds.

Nog één ding, en dat deed ik niet expres. Ik liet het gewoon op me afkomen. Onderweg hoor je wat er nog komt, want iedereen praat, en je kunt je erop voorbereiden, en dat doen mensen ook, ze liggen er wakker van. Maar het loopt bij jou altijd anders dan bij degene die het je vertelde, dus je kunt het net zo goed op je af laten komen. Dat werkte voor mij beter dan welke voorbereiding ook.

Voor wie verder wil, is er de Netherlands Maritime Special Operations Forces. Dat begint met een voorselectie van drie weken die de Aptitude heet. Kom je daar doorheen, dan maakt de MSOF-opleiding van twintig weken een operator van je.

Je gaat meer dan eens denken: wat doe ik hier in godsnaam, waarom ben ik hieraan begonnen, wil ik dit eigenlijk wel. Die gedachte komt, gegarandeerd, en het enige wat je erdoorheen trekt, is weten waarvoor je het doet. Is je reden dat je iets stoers wilde doen, dan loop je tegen een muur aan, en hard ook, want de opleiding bestaat vooral uit de shit die je niet wilt doen.

Dus dit zou ik tegen een achttienjarige zeggen.

Er is niets mis met soldaat zijn, en er is niets mis met onderaan de ladder beginnen. Je mag er zo veel op neerkijken als je wilt, maar je moet weten hoe de onderkant eruitziet, zodat je later, als je bovenaan staat, precies weet wat het gekost heeft om daar te komen.

Dat weet ik uit ervaring. Dat verhaal lees je hier: hoe ik bijna overal werd afgewezen voordat ik bij Luchtmobiel terechtkwam, en wat het kostte om de rode baret te verdienen.